Wakacje to dla mnie czas, kiedy mogę bez wyrzutów sumienia zatopić się w książkach – najlepiej takich, które pachną latem, słońcem i tajemnicą. Lubię, gdy akcja toczy się w miejscach, które przypominają mi wakacyjne wyjazdy: nad jeziorem, na kempingu, w małym zapomnianym miasteczku. W tym roku długo czekałam na lekturę, która naprawdę mnie wciągnie… aż wreszcie sięgnęłam po Uzdrowisko Konrada Chęcińskiego. I wtedy przepadłam!
Dlaczego podobało mi się Uzdrowisko?
Książka podobała mi się od pierwszej do ostatniej strony. Naprawdę nie mogłam się od niej oderwać. Obiecywałam sobie, że jeszcze tylko doczytam do końca rozdziału i wrócę do rzeczywistości. Ale rozdział kończył się tak, że nie można było nie czytać dalej! Są jednak trzy powody, dla których Uzdrowisko podobało mi się wyjątkowo:
Czas i miejsce akcji
Chyba dobrze się stało, że o Uzdrowisku przypomniałam sobie dopiero w te wakacje a nie chociażby minionej zimy. Akcja powieści rozgrywa się bowiem w lipcu, na kempingu nad jeziorem. Zatem zanim wciągnęła mnie sama historia (a na to nie trzeba było długo czekać), byłam kupiona już samym miejscem, w jakim się ona rozgrywa. Tu znowu sprawdziła się złota zasada: jeżeli akcja danej książki dzieje się w miejscu, które lubię, do którego mam sentyment lub które dobrze mi się kojarzy, najczęściej sama książka również mi się podoba. I to sprawdziło się także w przypadku Uzdrowiska!
Sentymentalna podróż do serii z Panem Samochodzikiem
Wakacje, jezioro, i główny bohater podający się za letnika… Od razu przypomniały mi się książki o moim ukochanym Panu Samochodziku i jego przygodach, które przecież najczęściej rozgrywały się również w trakcie wakacji. Tajemnicza zagadka z historią w tle, główny bohater ukrywający swoją prawdziwą tożsamość i emocjonujące przygody – to wszystko znalazłam w Uzdrowisku. Tylko zamiast pracownika ministerstwa mamy policjanta, zamiast historycznej zagadki – nierozwiązaną sprawę tajemniczego zniknięcia sprzed kilkunastu lat i lokalną społeczność, która wie więcej, niż się początkowo wydaje. Jak można w to nie wejść, i to tym bardziej w wakacje? 🙂
Nieoczywiste zakończenie
Kryminały wciągają nas przede wszystkim dlatego, że bardzo chcemy się dowiedzieć, kto TO zrobił. Niektórzy z nas starają się wskazać zabójcę z przedstawionej przez Autora gamy bohaterów. Zbieramy podrzucane nam przez Autora szczegóły, staramy się łączyć fakty, zastanawiamy się, czy wszystko, co Autor nam przekazuje jest prawdą, czy też jest tam coś, co ma nas odciągnąć od jej poznania. Czasem jednak okazuje się, że prawda jest zupełnie inna. Pochłonięci poszukiwaniem mordercy z tajemniczym motywem dajemy się zwieść Autorowi, który przygotował dla nas zupełnie inne zakończenie.
Tak też było w przypadku Uzdrowiska. Zakończenie było dla mnie zupełną niespodzianką. Nie tego się spodziewałam. Ale to dobrze! Bo po przeczytaniu ostatniego zdania zdałam sobie sprawę, że czasem doszukujemy się niepotrzebnie czegoś nad wyraz skomplikowanego. A rozwiązanie może okazać się bardzo proste. Wiadomo: przecież to właśnie życie pisze najlepsze scenariusze. (I nic więcej już na temat zakończenia nie napiszę, bo sami musicie przeczytać Uzdrowisko!)
Kiedy zamknęłam książkę, historia jeszcze długo krążyła mi po głowie. Zaczęłam zastanawiać się, co by było, gdyby… i w ten sposób sama zaczęłam wymyślać własne scenariusze. Pomyślałam więc, że mogę zaprosić Was do podobnej zabawy – oto kilka pomysłów na historie inspirowane Uzdrowiskiem:
Pomysły na tajemnicze historie inspirowane Uzdrowiskiem:
Niespodziewane zakończenie
Zapoznaj się z pierwszym rozdziałem Uzdrowiska, przedstawiającym moment zniknięcia nastoletniej Justyny w 1986 roku. Zastanów się co mogło się stać. Czy dziewczyna została zamordowana? Uprowadzona? Wywieziona za granicę? Gdzie się podziała? Dlaczego nie odnaleziono jej ciała? Postaraj się zaproponować takie rozwiązanie tej zagadki, o jakim nikt w pierwszym odruchu by nie pomyślał.
Zagadka z przeszłości
Pomyśl o tajemniczym, być może zapomnianym, miejscu w Twojej okolicy, podobnym do książkowego uzdrowiska. Postaraj się stworzyć historię, która mogła się tam rozegrać wiele lat temu. Napisz ją z perspektywy tajemniczego obserwatora, który sam ma coś do ukrycia…
Co wydarzyło się 20 lat temu…
Na komisariat policji w małym miasteczku przychodzi tajemnicza wiadomość o następującej treści: To, co wydarzyło się tu w lipcu 20 lat temu, powróci tego lata… Nie ma jednak żadnych akt sprawy, nie wiadomo o co chodzi. Młody policjant zostaje wysłany do miasteczka, aby dowiedzieć się czegoś od mieszkańców. Napisz dialog pomiędzy policjantem a jednym z mieszkańców. Postaraj się, aby dialog był jak najbardziej naturalny: mieszkańcy mogą mieć problemy z pamięcią, mogą nie chcieć wszystkiego powiedzieć, fakty mogą im się mylić z plotkami itd.
Mam nadzieję, że powyższe pomysły będą dla Was inspiracją do szukania tajemnic tam, gdzie na pierwszy rzut oka ich nie dostrzegliście. Każde miejsce ma swoją historię. A jeśli nie, to zawsze można ją dopisać!